البحراني وكان من المعمّرين وكنت قد خرجت معه يوماً من المسجد الجامع في شيراز . . . » . 9 - شيخ حسين بن محيى الدين بن عبد اللطيف جامعى عاملى از خانواده‌اى علمى بوده كه نسب آنان به ابى جامع نامى مى رسد و از اين رو به جامعى معروفند ( 1 ) . وى دانشمندى جليل القدر بوده و به سيد نعمت اللّه اجازه داده و از او اجازه داشته به طورى كه در اجازه كبيره فرموده و در ماضى النجف و حاضرها 3 : 319 نيز مذكور است و اين قسم اجازه را مدبّج گويند ( 2 ) . در امل الآمل چنين ياد شده « فاضل عالم فقيه معاصر يروي عن أبيه عن جدّه عن شيخنا البهائي له شرح قواعد العلاّمة وكتاب في الفقه وكتاب في الطبّ وديوان شعر و غير ذلك » ( 3 ) . ظاهر اين عبارات ، حيات او را در آن تاريخ ( 1097 ) مى رساند . و در اجازه كبيره در مشايخ سيد نعمت اللّه او را چنين توصيف نموده

--> ( 1 ) شرح حال افراد اين خاندان در أمل الآمل 1 : 80 ، و مجلدات متفرقه اعيان الشيعة و طبقات أعلام الشيعة ، و مقدمة الشعر المقبول تأليف اديب ماهر عروضى شيخ قاسم محيى الدين متوفى 7 - ع 2 - 1376 كه آخرين عالم روحانى اين خانواده و شاگرد عموى معظم و علاّمه ، حاج سيد احمد جزائرى ( قدس سره ) متوفى 1364 بوده و در ماضى النجف و حاضرها 3 : 300 - 350 موجود است . ( 2 ) محدّث نورى در خاتمه مستدرك الوسائل : 403 و جاده ناميده كه اشتباه است ولى در الفيض القدسى درست آن را نوشته . ( 3 ) أمل الآمل 1 : 80 .